Posts tagged “Zeewolde

September 2019

In september heb ik maar weinig gefotografeerd. Maar wel op een andere manier bezig geweest met fotografie. Ik mag meewerken aan een mooi project, waar ik nu nog niet te veel over kan zeggen. Daardoor wat minder tijd om er op uit te trekken. En ook het weer speelde niet erg mee.

Maar natuurlijk heb ik wel een foto van de maand uitgekozen. Je kunt je afvragen of het wel valt onder de term natuurfotografie, maar het ik vind het gewoon een mooie foto.

Het is de zwemsteiger “Het Atol” bij Zeewolde. Uiteraard gefotografeerd voor zonsopkomst. Ik heb hier een grijsfilter gecombineerd met een grijsverloopfilter.

Hopelijk kom ik in oktober wat meer aan het fotograferen toe. De paddenstoelen schieten in elk geval de grond uit.


Libellen

29 augustus 2016

***Voor een grotere en scherpere weergave even de foto’s aanklikken!***

Jullie hebben er even op moeten wachten, maar hier is dan eindelijk een nieuw blog. Er is veel gebeurd de laatste tijd, ook op het gebied van mijn gezondheid. Dus de mediastilte was gedeeltelijk gedwongen en aan de andere kant was ik ook even toe aan een pauze. Het fotograferen staat nog steeds op een laag pitje, maar ik heb nog wel wat op de plank liggen van de afgelopen tijd.

Zo ben ik in juni druk geweest met libellen bij de Laakse Slenk. Jullie hebben er al iets van gezien in mijn blog over de uitsluiper. Maar naast die ene libel, heb ik natuurlijk nog veel meer gezien. In dit blog een impressie hiervan. Mijn eerste bezoek begon tijdens zonsopkomst. In het vroege zonlicht kwam ik de eerste libel tegen.

Gouden libel

Kijk, dat is nog eens een goede start van de dag. Een paar minuten later kon ik ook de koperen ploert mee nemen in de foto.

Sunshine libel

Het is altijd fijn werken met tegenlicht. Het levert vaak sfeervolle foto’s op. Vergelijk bovenstaande foto maar eens met de volgende. Dezelfde libel, op dezelfde plek, drie minuten later, maar dan vanaf de andere kant. Mooi gedetailleerd, maar een stuk minder sfeer. Een andere manier van in beeld brengen van hetzelfde onderwerp. Ook mooi toch?

libel close

Het stikt hier van de libellen. Een waar Eldorado voor de macrofotograaf. Al speurend loop ik langs de waterkant. Het mooie van zo’n groot aanbod is dat je kritisch kunt zijn en de exemplaren die net op een iets minder fotogeniek plekje zitten gewoon kunt negeren. Maar deze oeverlibel zat op een mooie plek en, net zo belangrijk, voor een mooie, pastelkleurige achtergrond.

Oeverlibel

Bij de volgende libel pak ik nog snel even het mooie ochtendlicht mee. Volgens mij is een nog een vers exemplaar en nog bezig op te drogen na het uitsluipen. Het is niet te geloven, maar ik ben nog geen half uur bezig en heb al zoveel mooie foto’s kunnen maken!

Tegenlicht libel (ochtend)

Al lopend door dit voor mij nieuwe gebied blijf ik genieten van mijn omgeving. Het is geweldig om zo’n nieuw plekje te ontdekken.

Bij de volgende foto heb ik wat meer gedaan in de nabewerking. Ik heb geprobeerd er een zachtere uitstraling aan mee te geven. Dit is wederom een oeverlibel.

Oeverlibel high key

Veel oeverlibellen dus en ook de verschillende heidelibellen zijn goed vertegenwoordigd. Een soort die ik minder vaak zie is de platbuik. Maar ook die vliegen hier rond. En gelukkig voor mij blijken ze ook wel eens uit te rusten. En dus kan ik onderstaande foto maken.

Platbuik

Het is niet moeilijk te bedenken waar de naam vandaan komt.

Naast al die libellen zie ik héél veel juffers. Deze keer besteed ik er niet zoveel aandacht aan. Dat moet ik een andere keer nog maar eens goedmaken. Want ze zijn net zo mooi als de libellen. Als afsluiting van dit blog toch nog één foto van een waterjuffer. Het is niet te zien, maar jullie moeten maar van me aannemen dat het een lantaarntje is.

Kiekeboe lantaarntje


Mistig

4 oktober 2015

***Voor een scherpere weergave even de foto’s aanklikken***

Je hebt van die oktoberochtenden dat de nevel boven de plassen zweeft, verlicht door een waterig zonnetje. Ideale omstandigheden voor de natuurfotograaf! Ik hoop vandaag op die omstandigheden. Ik krijg echter iets meer dan ik gewenst heb: dikke mist beperkt het zicht tot zo’n 100 meter. Maar niet getreurd, ik ga er gewoon lekker op uit.

Ik ga vandaag naar de Stille Kern in het Horsterwold bij Zeewolde. Het is al weer een tijd geleden dat ik er was en er is de afgelopen jaren flink gewerkt aan natuurverbetering. Nu wil dat niet zeggen dat het mooier wordt, maar dat zullen we wel zien. Hoewel dat nu nog lastig is met die dikke mistdeken.

Mistig

Ik vind het altijd heerlijk om rond te lopen in een mistig landschap. Het is dan vaak heel stil en je hebt het gevoel dat je alleen op de wereld bent. Even ontsnappen aan het gedoe van alledag. Af en toe wordt de stilte verbroken door overvliegende ganzen of een eikel die van de boom op de grond valt. Maar al die geluiden accentueren de stilte alleen maar.

Ik loop eerst een rondje om de oude plas. Hopelijk trek de mist straks op en kan ik het nieuwe gedeelte verkennen. Water en mist is een goede combinatie, dus genoeg mogelijkheden om foto’s te maken.

Mistpaaltjes

Her en der zie ik paddenstoelen groeien, maar vandaag laat ik die even voor wat ze zijn. Ik wil me concentreren op de landschappen. Ik kom aan het eind van de plas. Een mooie plek om even uit te rusten. Ik geniet van het uitzicht, hoewel het zicht beperkt is.

Eind van de plas

Dit is toch genieten!?

Ik loop terug langs de andere kant, maar daar is toch een stuk minder te zien. Of de foto’s beginnen steeds meer op elkaar te lijken. Op een gegeven moment ben je wel klaar met mist-water-riet. Als ik bijna terug ben bij de uitkijkheuvel waar ik gestart ben, zie ik dat een groepje bomen al wat herfstkleuren begint te krijgen. Nu is het altijd lastig om de kleuren mooi over te laten komen in deze omstandigheden, maar ik doe toch een poging.

Mistige herfstkleuren

Nu ik weer op het beginpunt ben is het tijd om het nieuwe gedeelte te verkennen. Het zicht is nog steeds beperkt, maar we zien wel wat we tegenkomen. Ook hier zijn nu plassen uitgegraven en zijn bomen gekapt. Dat lijkt een beetje een trend aan het worden want ik zie dat op meer plaatsen. Het water geeft ook hier weer mogelijkheden om te fotograferen. Deze boom staat aan de andere kant en zijn silhouet wordt weerspiegeld in het stille water.

Mistsilhouet

Zoals je ziet is er niet veel te zien van het nieuwe gebied. Daarvoor moet ik nog eens terug komen op een dag met wat beter zicht. Maar de eerste indruk is zeker niet slecht! Ik blijf het water volgen, ook om niet te verdwalen. Echt verdwalen kan in Nederland volgens mij niet, maar even de verkeerde kant op lopen kan je wel een uurtje extra kosten om weer bij de auto komen.

Het begint warempel iets op te klaren! En ook de kleuren komen terug in het landschap. De groene algen geven extra kleur aan onderstaande foto.

Algenplas

Het zicht wordt nu snel beter, maar voor mij is de ochtend afgelopen. Tijd om weer op huis aan te gaan. Ik heb genoten en gemerkt dat “slechte” weersomstandigheden om te fotograferen niet bestaan. Je accepteert het weer van het moment en maakt er het beste van. Maar volgende keer hoop ik toch iets meer te kunnen zien van dit prachtige gebied.


Wandelen in de Stille Kern

29 juni 2014

***Voor een grotere en scherpere weergave even de foto’s aanklikken!***

Vandaag ga ik een wandeling maken in de “Stille Kern” in het Horsterwold bij Zeewolde. Je moet je dan niet voorstellen dat ik routepaaltjes ga volgen. Die zijn er namelijk niet. Net als paden trouwens! Het is ouderwets struinen door de natuur. Ik hoop op veel libellen en vlinders. Maar zoals gewoonlijk zitten er ook een telelens en een groothoek in de rugzak. Je weet nooit wat je tegenkomt.

Ik loop door het hoge gras, speurend naar kleine beestjes. Het liefst met nog wat dauw er op. Het duurt best lang voordat ik wat ontdek. Blijkbaar zitten ze vandaag goed verstopt. Maar dan zie ik iets blauws tussen het gras: een juffer! Dat wordt op de knietjes ben ik bang.

Ik probeer om een foto te nemen van de zijkant, maar daar is ie niet van gediend. Steeds draait hij weer achter de grasspriet. Dat geeft eigenlijk best een grappig effect zo met die bolle oogjes.

Je ziet me niet toch?

Je ziet me niet toch?

Ik blijf proberen om het hele insect in beeld te krijgen en uiteindelijk blijft hij rustig zitten.

Azuurwaterjuffer

Azuurwaterjuffer

Nu ik mijn foto’s heb laat ik hem met rust. Maar het blijft erg stil wat de insecten betreft. Ik kom nu bij een grote plas en zie aan de andere kant de kudde konikpaarden die hier vrij rondlopen. Op de één of andere manier heb ik het niet zo op paarden. Geen idee waar dat aan ligt. Ik kan me geen jeugdtrauma herinneren waarin paarden een rol spelen. Misschien zijn ze gewoon te groot. Maar dat neemt niet weg dat je er wel foto’s van kan nemen. Het is een behoorlijke kudde en er gebeurd altijd wel iets. Ik probeer vooral de interactie tussen de paarden te vangen. Een ontmoeting tussen twee paarden zorgt voor een intiem moment.

In love?

In love?

Ik blijf aan de rand van de kudde. Die blijft rustig grazen en hier en daar vinden er wat kleine schermutselingen plaats. Maar ook momenten van aandacht voor elkaar. Als een veulen even gaat liggen komt een andere even kijken wat er is.

Ben je moe?

Ben je moe?

Ook de grote paarden hebben aandacht voor elkaar. Hier en daar knabbelen tweetallen wat aan elkaars nek. Heb eens gelezen dat het een teken van vriendschap is. Geen idee of het echt waar is, maar het is wel een mooie gedachte.

Vrienden

Vrienden

De grassprietjes vind ik een leuk detail.

Het is erg leuk om zo bezig te zijn met deze dieren. Je ziet steeds meer en begint individuen te herkennen. Toch is het tijd om terug te gaan. Ik loop om de plas heen en kijk nog één keer om. De paarden zijn uit het zicht verdwenen.

Plas in de Stille Kern

Plas in de Stille Kern

Inmiddels is het weer opgeklaard en dat zorgt voor een mooie spiegeling. Dus ik maak nog een foto van dezelfde plas.

Spiegeling

Spiegeling

En zo blijkt maar weer dat je met heel andere foto’s terug kan komen dan je in gedachten had. Ik ging voor een macro-ochtendje, maar het is een heel afwisselende wandeltocht geworden. En dat vind ik toch ook wel weer erg leuk!

Ik sluit toch af met een macrofoto. Dit kevertje zat op een rietblad. De regendruppels liggen er nog op.

Ruigkever

Ruigkever

Het behaarde dekschild valt gelijk op. Daarom wordt dit kevertje ook wel wolkever genoemd.

Bedankt dat je even met me mee bent gelopen en tot de volgende keer met hopelijk weer prachtige natuurbelevenissen!