Posts tagged “zwaluw

Polderen

5 mei 2013

Vijf mei: bevrijdingsdag. Voor mij een heerlijke dag om weer eens naar de Arkemheen polder te gaan. Ik was hier voor het laatst in februari (Een rondje Arkemheen). Hoog tijd dus voor een nieuw rondje. Inmiddels zijn de weidevogels zoals de grutto en de tureluur weer terug uit Afrika en ook de zwaluwen zijn weer met zijn allen teruggekeerd.

Het is nog lekker rustig als ik er ben en de zon op komt. Helaas niet erg spectaculair deze keer, dus die foto’s zijn niet mooi genoeg om hier te laten zien. Al snel kom ik de eerste boerenzwaluwen tegen. Her en der zitten ze op de vele hekjes en palen.

Boerenzwaluw

Boerenzwaluw

Er zitten twee exemplaren op dit hekje en plotseling springt de één op de ander en er weer af. Dat was wat je noemt een vluggertje. Het ging zo snel dat ik er geen foto van kon nemen. Gelukkig blijft het niet bij één keer en dus kan ik toch een paring vastleggen.

Vluggertje

Vluggertje

Ik vind het zelf wel mooi dat de vleugels zo vaag zijn. Geeft mooi weer hoe snel zo’n paring gaat. Na een keer of vier hadden ze er genoeg van en vlogen ze weg. Op zoek naar insecten.

Ik rij verder met mijn raampje open en geniet van de heerlijke geluiden van de grutto’s en de kievieten. Voorlopig blijven ze echter buiten schietafstand. Daarom rij ik even een ander weggetje in en daar zie ik moeder muskuseend met een stuk of 8 jonkies. Ik stap uit om ze vanuit een laag standpunt in het gras te fotograferen. Maar moeders vertrouwt het niet en duikt met haar kroost de sloot in. Dan maar een plaatje in het water.

Familie muskuseend

Familie muskuseend

Jammer dat het voorste eendje niet scherp is. Volgende keer toch beter letten op mijn diafragma. Als ik iets moois zie wil ik de instellingen nog wel eens vergeten en begin dan gelijk te fotograferen.

Ik stap weer in mijn auto en rij de Putterpolder in. Deze ligt naast de Arkemheen polder en ook daar zijn veel vogels te zien. Er zitten op dit moment ook kemphanen, maar die zie ik nog niet. Wel een grutto die in de slootkant op zoek is naar lekkere hapjes. Erg dicht bij, zodat ik dit portret kan maken.

Foeragerende grutto

Foeragerende grutto

Met zijn snavel vol modder, maar het schijnt hem niet te deren. Later bedacht ik dat ik hier wel een mooi filmpje van had kunnen maken. Niet aan gedacht op het moment zelf. Voor een volgende keer dus.

Vlak bij de grutto is ook een tureluur op zoek naar eten. Niet zo duidelijk aanwezig als de grutto, maar net zo mooi. Ze hebben prachtige oranje poten.

Tureluur

Tureluur

Ik verleg mijn aandacht weer naar de grutto’s. Vaak fotografeer je die op een paaltje. Je krijgt dan een mooie rustige achtergrond. Vanuit de auto krijg je, als de vogel op de grond zit, een foto van boven af. Hierdoor wordt de achtergrond vaak druk, door het gras. Dus ik stel mijzelf een nieuw doel: een foto van een grutto, in het gras, met een rustige achtergrond. Hiervoor moet ik dus de auto uit en plat op mijn buik.

Omdat ik niet super veel mm’s heb is het de vraag of de vogels dichtbij genoeg blijven als ik de auto verlaat. De eerste poging mislukt. De grutto loopt snel weg als ik de autodeur open. De tweede vliegt al roepend op. Zo gaat het nog een tijdje door. Een beetje gefrustreerd raak ik er wel van, maar de aanhouder wint! Dit exemplaar blijft doorgaan waar hij mee bezig is en ik laat mij voorzichtig uit de auto zakken. Rijstzak op de grond en ik op mijn buik er achter. Eigenlijk zit de vogel iets te ver weg, waardoor ik heb moeten croppen, maar ik vind hem wel geslaagd.

In het gras

In het gras

Het bloemetje en de open snavel is een mooie bonus.

Inmiddels ben ik terug in de Arkemheen polder en laat de auto even staan om langs de dijk op zoek te gaan naar rietvogeltjes zoals de rietzanger, de rietgors en de blauwborst. De eerste twee hoor ik veelvuldig, maar ze zitten laag in het riet. Niet te fotograferen dus. Dan zie ik een blauwborst opvliegen, maar ook die verdwijnt tussen de rietstengels, om zich niet meer te vertonen. Helaas, ze willen vandaag niet meewerken. Wel kom ik nog een collega fotograaf tegen die ik ken via facebook. Altijd leuk om in het echt even kennis te maken.

Ik laat de dijk voor wat ie is en stap voor een laatste rondje in de auto. De boerenzwaluwen zijn vandaag het meest aanwezig op de paaltjes en de hekjes. Hier nog een opname van zo’n snelle rakker.

In het zonnetje

In het zonnetje

Het blijven leuke vogeltjes om te fotograferen. Ooit wil ik ze nog eens vliegend vast leggen. Maar dat is echt heel lastig!

Het is tijd om naar huis te gaan. Het was erg vroeg vanochtend en het is mooi geweest. Misschien ga ik ook wel een middagdutje doen, net als deze grutto.

Middagdutje

Middagdutje

Het was een mooie ochtend in de polder en ik heb een aantal mooie foto’s kunnen maken. Geen heel bijzondere soorten, maar daar moet je ook een beetje mazzel mee hebben. Tevreden verlaat ik de polder.


Paarden, zwaluwen en zwanen

15 juli 2012

Na mijn belevenis van zaterdag met de sperwer, wat op zichzelf al genoeg om een paar weken op te teren, ging de reis zondag weer naar mijn grotere achtertuin: De Oostvaardersplassen. Omdat het niet helemaal zeker is hoe het weer zich houdt, besluit ik een observatiehut op te zoeken. Zit ik in ieder geval droog mocht er een bui vallen. Mijn keuze valt deze keer op kijkhut “De Krakeend”. Een mooie hut, waar ik al eerder mooie foto’s heb kunnen maken. Onder ander van zilverreigers, zwaluwen en ook de ijsvogel heb ik daar al eens langs zien komen.

Mijn auto geparkeerd op de dijk en dan een klein stukje lopen. De lucht is vrij helder, dus het beloofd een leuke ochtend te worden. Als ik bij het pad naar de ingang van de hut ben, wordt deze geblokkeerd door een kudde konikpaarden. Ze steken het pad over en aan beide kanten staan nog dieren. Volgens mij is het niet zo slim om dwars door de groep te lopen, dus wacht ik geduldig tot ze allemaal het pad zijn overgestoken. Snel loop ik naar de hut. Ik heb het toch niet zo op zo’n grote groep vlak bij me.

Ik ben gelukkig nu veilig in de hut en de koniks staan, met de zon tegen, niet ver van de hut aan de zijkant. Een groep paarden levert niet vaak interessante foto’s op, behalve als de hengsten zich met elkaar meten. Dan is er een kort moment van actie. Voor mij een uitdaging om dat in een foto te vangen.

Vechtende koniks

De eerste uitdaging vind ik geslaagd. Maar ook hierna gaan de hengsten nog even door. Nu op een andere plek. En dat levert weer een heel andere foto op. Tussen het koolzaad en niet in het tegenlicht. Soms gaat het echt hard tegen hard, met schoppen en bijten.

Bijtgrage hengsten

Maar het is niet alleen maar actie en geweld in de kudde. Dit veulen lag heerlijk in het zonnetje te genieten. Hij heeft wel een aantal kale plekken. Ik heb dat nog even nagevraagd bij Staatsbosbeheer, maar volgens hen is het een verschijnsel wat ze vaker zien bij veulens. Ze schijnen er geen last van te hebben en het gaat naar verloop van tijd vanzelf weer over.

Zonnend veulen

Wel een lekkere krullebol toch?

Ondertussen is het druk geworden in de hut. Niet met mensen, maar met boerenzwaluwen. Er zitten namelijk een aantal nesten in de hut. De jonkies zijn al uitgevlogen, maar komen regelmatig nog even op het nest zitten. Of voor de kijkgaten op de plank. Verder hangen ze wat rond in de bomen en struiken naast de hut. Of, zoals deze, in het riet.

Jonge boerenzwaluw

Hij zat aan de schaduwkant van de hut, wat wel gunstig is. Je krijgt dan een mooiere doortekening. In het zonlicht is het lastig belichten met dat zwart-wit. Zoals ik al zei zaten ze ook in de bomen. Het waren er wel een stuk of 10. Het leuke aan onderstaande foto vind ik de herhaling van de vogel in de achtergrond.

Samen in de boom

Met zoveel modellen en mogelijkheden blijf je natuurlijk knippen. Ik heb tientallen foto’s gemaakt. Die kan ik natuurlijk niet allemaal laten zien, maar één wil ik juliie niet onthouden. Een wat meer creatieve weergave. Deze zwaluw zat voor het kijkgat. Kijkend vanuit de hut heb je natuurlijk te maken met tegenlicht. Er valt echter nog net wat licht op zijn rug, waardoor er nog wat tekening te zien is. De kleuren buiten worden veroorzaakt door de vroege ochtendzon. Heb ze wel wat “aangedikt”. Ben benieuwd naar jullie mening over deze foto.

Voor het kijkgat

Lekkere Nikon kleurtjes 😉 !

Natuurlijk zijn er ook nog andere vogels te zien. Heb o.a. een winterkoninkje, kwikstaartjes, blauwe reigers, verschillende eenden- en ganzensoorten en een bruine kiekendief voorbij zien komen. Maar één soort laat zich vandaag van zijn beste kant zien: Knobbelzwanen.

Er zwemmen drie op de plas voor de hut en naarmate de tijd verstrijkt komen er twee steeds dichterbij. In een soort van slagvolgorde komen ze binnen “schiet”-afstand. Net als bij de foto van de twee zwaluwen, zie je hier ook weer een herhaling in de foto.

Knobbelzwanen in slagvolgorde

De derde zwaan ben ik inmiddels uit het oog verloren, maar dan hoor ik het kenmerkende diep gonzende geluid van een vliegende knobbelzwaan. Altijd weer prachtig om te horen. En makkelijk, want ik heb nu even de tijd om mij voor te bereiden voor een vluchtshot. Laag over het water komt ie aangevlogen en hij vliegt mooi voor de hut langs. Klik, klik, klik…….., HEBBES!

Vliegende knobbelzwaan

Als ik de foto’s op mijn display bekijk, zie ik al dat er een aantal mooie tussen zitten. Geeft altijd weer een lekker gevoel. De zwaan is een stuk doorgevlogen, maar tot mijn verbazing komt hij met een grote bocht weer terug.  Het doet me denken aan wat je ook wel eens bij vliegshows ziet. De vliegtuigen maken dan als afscheidsgroet een zogenaamde “fly-by”. Voor mij nog eens de kans om te oefenen met vliegende vogels. Al is zo’n grote zwaan natuurlijk toch wel iets makkelijker dan bijvoorbeeld de ook rondvliegende zwaluwen.

Fly-by

Deze afscheidsgroet is een mooi moment om ook dit verhaal te beëindigen. Iedereen weer bedankt voor je belangstelling voor mijn belevenissen en foto’s. Het wordt op prijs gesteld als je even een berichtje achterlaat. Ook als je tips hebt of denkt dat ik iets beter of anders kan doen om mijn fotografie te verbeteren.


Weidevogels

22 april 2012

Vandaag is mijn plan om weidevogels te fotograferen in de polder Arkemheen bij Nijkerk. Een gebied waar ik in december voor het eerst ben geweest, op zoek naar de torenvalk: zie polder Arkemheen.

Toen waren er veel eenden en ganzen te zien, maar nu het weer voorjaar is geworden zijn de weidevogels terug uit Afrika. Grutto’s, kieviten en tureluurs zijn in dit gebied nog volop te zien, hoewel ze landelijk gezien erg achteruit gaan, wat aantallen betreft. Hoewel ik zelf uit de Flevopolder kom zijn de oude polders niet te vergelijken met de rechttoe – rechtaan indeling van Flevoland. Veel slootjes, die niet allemaal recht zijn, hekjes en paaltjes geven deze oude polder iets authentieks. Een echte oud Hollandse uitstraling.

Polderlandschap

Doet me denken aan een oude schoolplaat. Niet dat ik zo oud ben hoor! Ken ze uit het museum 😉 Ik vind zelf die grutto op het paaltje een leuk detail in deze foto.

De eerste vogel die binnen ‘schietafstand’ zit is misschien wel de bekendste weidevogel: de kievit. Vaak buitelend door de lucht en dan weer in het gras op zoek naar insecten en wormen. Iets minder bekend is dat de kievit prachtige kleuren heeft. Als het zonlicht er op de juiste hoek opvalt zie je een heel palet aan kleuren verschijnen. De zon kwam net even tusssen de wolken door toen ik deze foto maakte waardoor die kleuren mooi te zien zijn.

Kievit

Een prachtige vogel eigenlijk als je hem zo van dichtbij kunt bekijken.

Het standaard beeld van de weidevogels is zittend op een paaltje. Omdat er in de polders weinig tot geen bomen zijn, gebruiken de vogels de alom aanwezige weidepalen en hekken als uitkijkpost. Het volgende vogeltje is niet typisch een wiedevogel, maar ook hij gebruikte een paal als zitplaats. Een boerenzwaluw tref je niet alleen aan in de polder, maar ook op akkerlanden en natuurgebieden, zoals bijvoorbeeld de Oostvaardersplassen.

Boerenzwaluw

Tevreden met dit resultaat rij ik verder en zie een soort van donkere bult in het gras liggen. Eerst dacht ik aan een molshoop, maar die zijn bijna zwart. Een jutezak misschien? Zo ééntje waarin de boeren aardappelen doen. Dan zie ik opeens de jutezak bewegen: het is een haas! Tussen het natte gras zit hij ietwat sip voor zich uit te staren. Hij trekt zich verder niet veel aan van mij en weer heb ik een leuke foto te pakken.

Sipke de Haas

Ondanks de titel van dit verhaal mag Sipke toch meedoen!

Terug naar de vogels. De vorige keer dat ik hier was, kwam ik hem ook al op bijna dezelfde plek tegen: de fazantenhaan. Ik ga er dan even van uit dat dit dezelfde is. Nu liet hij met veel kabaal en uiterlijk vertoon weten dat hij de baas is in dit stukje polder.

Machtsvertoon

Het is de eerste keer dat ik een fazant dit heb zien doen en ik kan er echt van genieten. Ik bedenk dan altijd dat de meeste mensen dit nooit zullen zien. Ik voel me bevoorrecht dat ik het mag meemaken.

Al met al weer volop genieten hier in de polder, maar ik heb nog niet mijn weidevogel op een paaltje. De zwaluw telt dan even niet mee, want dat is geen typische weidevogel. Maar ik hou moed, want de ervaring leert dat op het laatste moment nog mooie momenten kunnen voorkomen.

En ook nu wordt ik niet teleurgesteld: een tureluur op een scheefstaand hekje. Alleen moet ik hem nog zien te benaderen. Ik zet de auto af en laat hem uitrollen tot ik binnen het bereik van mijn lens ben. Ik rij de hele tijd al met mijn raampje open, met daarop de rijstzak. Ik heb het geluk dat de vogel blijft zitten en ik kan een aantal leuke opnames maken. Onderstaande vind ik het mooist.

Op een scheef hekje

Op het eind dus toch weer een mooie uitsmijter van deze prachtige ochtend in de Arkemheen polder. En ik heb nog niet eens het hele gebied gezien, dus ik zal nog wel eens een keer terugkomen. Dan zoek ik natuurlijk wel weer even mijn grote vriend de fazant op!


Vogelhut: verrassingen te over!

27 juli 2011

Vandaag had ik tijd om een ochtendje naar de Oostvaardersplassen te gaan. Ik had me voorgenomen om me te verschansen in een vogelhut en daar dan ook te blijven. Dat zit niet echt in mijn natuur, maar ik wil nog een keer kijken of het iets is. Meestal ga ik aan de wandel en kijk dan wat er op mijn pad komt. Afwachten in een hutje met beperkt zicht is niet iets wat ik aantrekkelijk vind, maar laten we het nog eens proberen. De vorige keer, in een andere hut, leverde mij dat toch de ijsvogel op. (zie https://renevosfotografie.wordpress.com/2011/07/10/de-ijsvogel/)

Weer vroeg op pad en om ca. 6:15 uur zat ik in de hut. Mooi uitzicht over de eendenplas, met nog een beetje nevel boven het water.

Uitzicht vanuit de kijkhut

In de hut nestelen boerenzwaluwen. Dat gaf veel leven in de brouwerij. Het in- en uitvliegen ging continue door. Soms had je het idee dat er binnen meer vogels waren dan buiten. Er zaten eerst nog 4 jonkies in het nest, maar het was te donker om te fotograferen. En flitsen bij een nest doe ik niet. Wel kwamen de zwaluwen zo af en toe even naast me op de planken voor de kijkgaten zitten: Gezellig!

Op de kijkplank

 

Ook buiten de hut was er, naast de zwaluwen, nu genoeg te zien. Een kleine karekiet laat zich zien in het riet en een vrouwtje tafeleend laat zien hoe ze duikt en met een kop vol modder weer bovenkomt. Verder kiest een matkop de boom naast de hut uit om op spinnenjacht te gaan. Dat levert een leuke tegenlichtfoto op.

Dan, terwijl ik met de matkop bezig was, valt mijn oog op iets blauws in de boom erachter. Het zal toch niet? Maar jawel hoor: daar zit gewoon een ijsvogel tussen de bladeren. Deze verrassing had ik echt niet verwacht. Voor de tweede keer binnen een paar weken een ijsvogel op fotografeer afstand. Dat buitenkansje laat ik me natuurlijk niet afnemen. Iets verder weg dan de vorige keer, maar nog best te doen.

verrassing 1: ijsvogel

Daar moet ik wel even van bijkomen. Buiten (en binnen) vliegen de zwaluwen me nog steeds om de oren. Veel foto’s gemaakt van de jonge vogels die in de bomen zitten, maar ééntje springt er uit. Op de juiste tak op de juiste plek. Heerlijk om zo’n foto te mogen maken. Want ik zie het nog steeds als een voorrecht om al die beestjes te fotograferen.

Perfecte plek

 

Toen was het tijd voor de tweede verrassing: een moeder ree met kalf liep voorzichtig de weide op. Voor mij lastig om vast te leggen, want ik keek recht tegen de zon in. Maar alleen het kijken was al een belevenis op zich. Het kleintje liet zich even lekker gaan en maakte grote bokkensprongen. Natuurlijk heb ik wel foto’s gemaakt en deze foto geeft wel een goed beeld van hoe ik het beleefd heb.

Verrassing 2: reegeit met kalf

 

Ik vermaak me al met al prima in de hut, die ik de hele tijd voor mij alleen heb. Als uitsmijter komt er nog even een jonge witte kwikstaart buurten. Ook die gaat er echt even voor zitten en poseert als een volleerd model. Een prachtige slanke vogel!

Supermodel

Conclusie aan het eind van deze ochtend: een kijkhut is zo gek nog niet!

(meer foto’s op de fotopagina’s, zie menu)


De ijsvogel

10 juli 2011

Het plan voor vandaag: naar de vogelhut waar een ijsvogel gezien was. Ben eigenlijk niet zo van het stilzitten en afwachten. Weinig geduld en meestal ben ik het na 15 minuten al weer zat. Maar soms moet je wel eens wat en als ik die ijsvogel op de foto wil zetten heb ik geen keus.  Ben dus vroeg vertrokken, je weet nooit hoe druk het wordt. Nadat ik de auto geparkeerd heb loop ik naar de hut en kom onderweg een vos tegen. Geen foto kunnen maken, maar het lijkt een veelbelovend begin. Even voor zessen heb ik me geïnstalleerd voor het kijkgat. Koek en water mee, want het kan een lange zit worden. Behalve de opgaande zon en wat eenden in de verte is er niet zo veel te beleven. De eerste “opwinding” is er als een tweede fotograaf verschijnt.

Vlak voor de kijkhut zijn twee kuifeendjes aan het duiken naar voedsel en rondom hoor je allerlei gefluit en gestjilp. En dan………….., na ongeveer een uur: van over het water komt ie laag aangevlogen: een ijsvogel! Hij land op de stok, blijft even zitten, duikt in het water en vliegt naar de overkant, waar hij kort in het riet blijft zitten. Daarna vliegt hij verder weg en verdwijnt uit het zicht. Al met al duurde het nog geen twee minuten! Maar ik heb hem op de foto. Weliswaar is het het licht heel slecht, waardoor de kleuren niet mooi uitkomen, maar dat maakt me nu even niets uit.

IJsvogel

Mijn missie is geslaagd! Ik had al gehoord dat mensen tot drie keer toe in de hut waren geweest en niets hadden gezien. En ik, bofkont die ik ben, zie hem al na een uur.

Maar nu is de hoop natuurlijk dat hij nog weer terug komt als het licht wat beter is. Inmiddels zijn we met zijn vieren en praten wat over de ijsvogel en natuurfotografie. Je kunt altijd veel opsteken van meer ervaren fotografen en hoort soms ook waar de leuke plekjes zijn. We blijven die stok in de gaten houden en het volgende bezoek dient zich aan: een witte kwikstaart. Ook nu weer ratelen de camera’s, waarbij me opvalt dat die van mij erg traag is vergeleken met de rest. Volgens mij maak ik 1 foto in de tijd dat de anderen er 2 maken. Maakt niet uit, ik geniet nog na van de ijsvogel.

witte kwikstaart

De kwikstaart doet zijn naam eer aan en beweegt zenuwachtig zijn staart op en neer. Ook deze gast blijft niet lang bij ons en verdwijnt weer uit zicht.

Er is nu niet alleen aktie op de stok, maar ook in de rietkraag naast de hut is veel activiteit te bespeuren. Veel, voornamelijk onopvallende bruinige vogeltjes scharrelen rond in het riet. Erg lastig om op de foto te zetten, zo tussen het riet.

Even later is de stok weer bezet: een boerenzwaluw kiest de stok uit om even uit te rusten. Ik kan hem vastleggen net op het moment dat ie land. Ik vind het zelf een hele mooie foto.

geland

Daarna zorgen de rietvogeltjes voor de afleiding. Ondertussen is er altijd die spanning: zou de ijsvogel nog terugkomen? Maar na vier uur hou ik het voor gezien. Het is mooi geweest! Nooit gedacht dat ik vier uur in een hutje zou kunnen zitten, wachtend op dingen die misschien niet gaan komen. Toch is de tijd omgevlogen en het is zeker voor herhaling vatbaar.

parende soldaatjes

Onderweg naar de auto nog even een klein ommetje gemaakt om nog wat macro’s te schieten. Een leuk moment was het fotograferen van parende soldaatjes, een klein kevertje.

Een erg tevreden fotograaf gaat weer naar huis. Eigenlijk kon het niet beter gegaan zijn. Het zal thuis nog de nodige tijd kosten om alles weer uit te zoeken en te bewerken, maar ook dat doe ik graag.

Meer foto’s op de verschillende fotopagina’s!