Posts tagged “paddenstoel

Jaaroverzicht 2017

31 december 2017

***Voor een grotere en scherpere weergave even de foto’s aanklikken!***

Voor mij persoonlijk was 2017 een jaar van weinig hoogtepunten en veel dieptepunten. Vooral op het gebied van de gezondheid zat het, voor mij en degenen die mij lief zijn, niet mee. Dat heeft ook zijn weerslag gehad op mijn fotografie. Vooral het feit dat ik vanaf september om gezondheidsredenen niet meer mocht autorijden beperkte mij in ernstige mate. Ook het bloggen en reageren op andermans blog is er veelal bij ingeschoten. Al met al een jaar om snel te vergeten. Was het dan allemaal kommer en kwel? Gelukkig niet. Zo heb ik weer een aantal foto’s mogen verkopen en stonden foto’s van mij op de cover van twee boeken. Vooral dat mijn foto gebruikt is voor het boek “Zo fotografeer je de natuur” van Roots Magazine vind ik een grote eer.

En om het jaar positief af te sluiten komt hier mijn jaaroverzicht. Van elke maand de  mooiste, meest bijzondere of dierbaarste foto. Veel plezier met deze terugblik.

januari

De maand januari breng ik traditiegetrouw door in de Oostvaardersplassen. Hoogtepunt dit jaar was een winterse dag waarop volop geschaatst werd. Ik had meer belangstelling voor een groepje baardmannetjes. Dit vrouwtje ging er even mooi voor zitten.

februari

Deze high-key foto van een ooievaar maakte ik in natuurpark Lelystad. Eén van mijn vaste fotografieplekjes. Deze foto is nog niet eerder op mijn blog verschenen.

maart

Net als zo veel andere natuurfotografen ben ik in maart bezig geweest met de bosanemoontjes. Deze sfeeropname bij Amelisweerd vind ik zelf de mooiste.

april

Het hoogtepunt van april was ongetwijfeld de vondst van deze parende oranjetipjes. Het duurde meer dan een uur voordat ik überhaupt ééntje gevonden had in het grote veld pinksterbloemen, maar de beloning was er dan ook naar.

mei

Voor mei is het een moeilijke keus geweest. Zoveel mooie foto’s kunnen maken: steenuiltje, Laakse slenk of Groentjes (vlinder). Toch is het deze opname geworden van een boom op de Westerheide bij Hilversum. Een beetje Afrika in Nederland.

juni

Erg blij ben ik met bovenstaande panorama. Samengesteld uit drie afzonderlijke opnames van dezelfde reegeit. Verbazingwekkend hoe makkelijk en goed je die met de huidige software naadloos aan elkaar kunt plakken. Dit was trouwens bij het Naardermeer.

juli

Van juli wil ik jullie deze foto laten zien. Nog niet op mijn blog verschenen tot nu toe, maar wel één van mijn favoriete foto’s van het jaar. Gemaakt in de “Stille Kern” in het Horsterwold.

augustus

De zomervakantie naar vlinderparadijs de Eifel leverde naast vlinders ook deze vliegende blauwe glazenmaker op. Voor mij de mooiste van de maand.

september

Weinig keuze in september. Ik had welgeteld de keuze uit twee foto’s. Het werd deze van een druppende inktzwam, die ik maakte in het bos vlak bij mijn huis.

oktober

Ook oktober levert een paddenstoelenfoto. Experimenteren met een lampje resulteerde in bovenstaande foto.

november

Eén van de hoogtepunten van mijn jaar: voor het eerst een bosuil gezien en kunnen fotograferen. De herfstsetting geeft nog wat extra’s aan deze foto.

december

Twee dagen sneeuw was genoeg voor de foto van de maand. De Oostvaardersplassen waren magisch gehuld in een witte deken. Lang leve code rood!

Als ik de foto’s zo op een rijtje zie kan ik toch tevreden terugkijken op 2017. In ieder geval voor wat de fotografie betreft. Hoewel ik de tweede helft van het jaar weinig gefotografeerd heb, is het toch een mooie, afwisselende serie geworden. Een mooie afspiegeling van mijn fotografie-interesse. Met andere woorden: ik vind gewoon alles leuk om te doen binnen de natuurfotografie. En dat wil ik graag zo houden.

Ik wens iedereen al het goede voor 2018, maar bovenal een gezond jaar!

Advertenties

Herfst 2017

2 december 2017

***Voor een grotere en scherpere weergave even de foto’s aanklikken!***

Nu de meteorologische winter is begonnen is het tijd om terug te kijken op de herfst. Een paar keer kon ik er op uit om bij voorbeeld op zoek te gaan naar paddenstoelen. In dit blog een klein overzicht.

Aan het begin van de herfst trof ik deze inktzwam aan vlak bij huis. Een detailopname laat zien waar die naam vandaan komt.

Zoals je ziet nog geen herfstkleuren in de achtergrond, maar fris groen gras. Toch waren er wel al wat oranje tinten te vinden. Hoewel het geen bladeren waren, maar kleine paddo’s.

Een aantal weken later kon ik weer even op pad. In hetzelfde bos kwam ik weer een inktzwam tegen. Nu eens geen detailopname, maar mooi in het bosdecor geplaatst.

De zwam heb ik belicht met een externe lamp, waarvan ik de lichtsterkte en de kleur van het licht (kleurtemperatuur) kan aanpassen. Dat biedt weer nieuwe mogelijkheden voor me. Zo heb ik bij de volgende foto de paddenstoelen van onderen belicht aan de achterkant. Het geeft weer een heel ander beeld.

Maar lang niet alles lukt, dus ik moet er nog flink mee oefenen. Maar dat is dan ook wel weer leuk. Meestal probeer ik zelf alles uit te vogelen en niet te veel dingen op te zoeken op youtube of iets dergelijks. Dan doe je hetzelfde als anderen doen. Zelf uitvinden wat voor jou werkt is toch het leukste.

Gewoon recht-toe-recht-aan fotografie blijft natuurlijk ook leuk. Deze ieniemini  babypaddenstoelen lenen zich daar goed voor. Welke het zijn? Het zouden zomaar streepsteel of de melksteel mycena’s kunnen zijn. Of één van de andere tig soorten myena’s natuurlijk 😉 .

Tot zover even de paddo’s. Ik ben niet echt in de gelegenheid geweest in de bossen de herfstkleuren vast te leggen, maar een klein larikstakje brengt toch wat kleur in dit blog.

Ook met dit takje ben ik in de weer geweest met mijn nieuwe lampspeeltje. Met wisselend resultaat moet ik zeggen. Maar onderstaande foto kan mij wel bekoren.

De lariks fotografeerde toen ik samen met mijn zus een paar uurtjes op pad was met onze camera’s. Altijd leuk om samen aan de gang te gaan! De paddo’s wilden niet zo goed lukken, maar eentje mag toch in dit blog verschijnen. Een omgevallen exemplaar nog wel.

Hoewel ik net zei dat ik niet de herfsttinten heb kunnen fotograferen is er op het nippertje toch nog een foto van een herfstbos. Dit is het fietspad wat ik altijd rij als ik naar de Oostvaardersplassen ga. In de herfst ontstaat er een prachtige oranje-gele tunnel.

En hiermee sluit ik de herfst af. Ik hoop er volgend jaar fotografisch meer mee te kunnen doen. Maar voor nu is het over. Op naar de winter!

 

 

 


Jaaroverzicht 2016

31 december 2016

***Voor een grotere en scherpere weergave even de foto’s aanklikken!***

Het jaar is weer voorbij en eerlijk gezegd ben ik er blij om. Het was een jaar waarin niet alles gelopen is hoe je het van te voren zou bedenken. Vooral het feit dat mijn gezondheid vanuit het niets een gevoelige tik kreeg is van grote invloed geweest. Ook op fotografie gebied. Maar intussen heb ik dat achter me gelaten en kijk ik met een positieve blik naar 2017. Maar eerst kijken we nog even terug naar 2016.

Gelukkig was het niet alleen maar kommer en kwel. Zo zijn er weer een aantal foto’s van mij in verschillende bladen verschenen en staat er, voor het eerst, een foto van mij in de Roots agenda. Ook een paar kleine prijsjes mogen ontvangen bij fotowedstrijden en, als klap op de vuurpijl, verkozen tot “fotograaf van het jaar” bij de fotoclub VNF-Nijkerk. Verder heb ik ook weer een aantal foto’s via mijn webshop verkocht en mocht ik voor de eigenaren van een vakantiehuisje in België mijn eerste “rapportage” maken.

Maar nu heb ik wel genoeg schouderklopjes aan mezelf uitgedeeld. Tijd voor de foto’s!

januari

edelhert duo portret

In januari een aantal keren naar de Oostvaardersplassen geweest. Dit duo-portret vind ik de mooiste van deze maand. Het feit  dat het op vijf minuten fietsen vanaf mijn huis is, maakt het voor mij nog specialer.

februari

Rietgors Arkemheen

Ik heb lang getwijfeld of ik mijn eerste steenuiltje als foto van de maand zou uitkiezen of deze rietgors. Uiteindelijk gekozen voor de mooie achtergrond en het licht in deze foto. De foto is gemaakt in de polder Arkemheen bij Nijkerk.

maart

strekoefening

In maart ben ik begonnen aan mijn ijsvogelproject. Ik heb min of meer op twee nestplekken een paartje kunnen volgen. Hoewel de visoverdracht en de paring nog steeds op mijn wensenlijstje staan, was het een hele leuke ervaring om hier langere tijd mee bezig te zijn.

april

Meeuw-engel

Kan een doodgewone meeuw foto van de maand worden? Ja zeker, in ieder geval bij mij wel! De foto is genomen tijdens een excursie van de fotoclub bij de zuidpier van IJmuiden.

mei

Jonge zwaan

Met deze foto van een jonge zwaan bij ons in de wijk ben ik erg blij. Vanaf het moment dat het zwanenpaar ging broeden fietste ik op weg naar het station bijna dagelijks even langs om te kijken hoe het ging. Op moederdag kwamen er vijf kleintjes uit het ei.

juni

Juffer op libel

Geen moeite om deze maand mijn favoriet uit te zoeken. Een “once-in-a-liftime” moment met de uitsluipende libel en het lantaarntje dat op bezoek kwam.

juli

Weidebeekjuffer met klaver

Ook in juli een foto van een libelachtige. En nog wel de mooiste juffer van Nederland: de weidebeekjuffer. Samen met mijn zus Heleen een ochtendje op pad bij de Kromme Vecht bij Bunnik.

augustus

Parnassia

Deze foto heeft nooit in een blog gestaan, maar is voor mij toch de mooiste van augustus. Op vakantie in Oostenrijk kwam ik een veld tegen met daarin Parnassia. Een prachtig onderwerp, vooral als de dauwdruppels op de achtergrond meewerken voor een mooie bokeh.

september

Geelbuikvuurpad

Ook de foto van september is gemaakt op een excursie van VNF-Nijkerk. In de tuin van Edo van Uchelen kon ik deze geelbuikvuurpad fotograferen onder water.

oktober

Paddo in de nacht

Mijn workshop bij Andrea Gulickx leverde naast nieuwe inzichten en inspiratie ook bovenstaande foto op. Voor mij de foto van de maand oktober.

november

Lampje in het donkere bos

Het paddenstoelenseizoen was laat dit jaar, dus waren er in november nog genoeg te vinden. Dit kleine exemplaar kon ik vastleggen in Lage Vuursche.

december

Op de valreep dan toch nog een landschapsfoto in het jaaroverzicht. En nog een winterlandschap ook. Begin december heb ik gebruik kunnen maken van een paar koude dagen en nachten.

Kijkend naar deze serie zie ik in het begin van het jaar veel vogels, die gaande weg worden vervangen door macrofoto’s. Ik denk dat mijn hart toch steeds meer bij de macrofotografie komt te liggen. Komend jaar zal macro weer een grote plek innemen bij mijn fotografische uitstapjes. En wil ik me verder ontwikkelen op het gebied van de landschapsfotografie. Vandaar dat het wel leuk is dat ik het jaaroverzicht afsluit met een landschap.

Ik wil iedereen bedanken die gereageerd heeft op mijn blogs. Het aantal blogs is een stuk minder geworden dan de afgelopen jaren en ook reageer ik zelf minder op andere blogs. Het kost me gewoon veel te veel tijd om alles bij te houden. Misschien ga ik mijn website wel omvormen naar soort van fotogalerij. Maar er zal altijd een plekje gereserveerd blijven voor mijn blogs. Bloggen is dus zeker geen aflopende zaak. Ik zal volgend jaar vast elke maand wel een blogje schrijven en verheug me al weer op alle leuke reacties die ik krijg.

Tot slot wil ik al mijn volgers een fantastisch jaar wensen. Bedankt voor alle opmerkingen en reacties.


Spelen met licht

21 oktober 2016

***Voor een grotere en scherpere weergave even de foto’s aanklikken!***

Vandaag is het zover: ik ga na jaren weer eens een workshop volgen. Een privé workshop nog wel! Wat een luxe! Om nieuwe inspiratie op te doen en eens af te wijken van mijn normale manier van fotograferen heb ik een workshop geboekt bij Andrea Gulickx. Een fotografe met een originele kijk op fotografie en uit haar foto’s spreekt een hoge mate van creativiteit. Haar foto’s zijn pastelachtig en sfeervol. Onscherpte speelt hierin een belangrijke rol. Als ik mijn foto’s bekijk zie ik vaak een scherp onderwerp en heldere kleuren. Het lijkt me leuk om een dagje het roer helemaal om te gooien en te kijken wat dat brengt. Daarnaast heb ik al lange tijd een setje lensbaby lenzen ongebruikt in de kast liggen. Ik denk er zelfs over om ze weer te verkopen. Laat Andrea nu net een expert zijn op het gebied van deze lensjes. Kan ik daar ook eens serieus mee aan de slag.

Dus op naar Amerongen. Aangekomen bij het prachtig in de bossen gelegen restaurant ’t Berghuis staat de ‘juf’ al te wachten. Onder het genot van een kop koffie en drie(!) plakken ietwat droge cake, laat Andrea voorbeelden zien van haar foto’s en hoe die tot stand zijn gekomen. Waar ze op let en hoe ze kijk. Ook de werking van de lensbaby wordt uitgelegd en wat voor effecten dat kan hebben in de foto.

Maar genoeg gepraat: we gaan het bos in! O ja, Andrea vertelt dat ze nooit een statief gebruikt bij macrofotografie. Slik ……, ik doe alles van statief! Maar ik heb me voorgenomen het vandaag op haar manier te doen, dus mijn statief blijft achter in de kofferbak van de auto. En zo kom ik er gelijk achter dat ik geen draagriem meer aan mijn camera heb. Het staat toch altijd op het statief. Toch maar eens kijken waar ik die gelaten heb. We beginnen met de lensbaby en kunnen dan later op de dag switchen naar de macro.

Het eerste onderwerp is een groepje paddenstoelen op een klein stammetje. Andrea wijst me op de plekken waar het licht vandaan komt. Een grote doorgang tussen de bomen of kleine gaten in het bladerdak. Hier kun je gebruik van maken voor de achtergrond in je foto. Ik ga gewoon lekker aan de gang.

Paddo met 'mier'

Vooral aan de onderkant zie je het vervagende effect van de lensbaby. Grappig dat het groepje paddenstoelen in de achtergrond lijkt op een gigantische mier.

Ook op de volgende foto zie je het lensbaby-effect heel duidelijk terug.

lensbaby paddo groepje

Het is nog vrij donker in het bos en één van de creatieve technieken die Andrea gebruikt is het spelen met de witbalans. Mijn witbalans staat eigenlijk standaard op bewolkt. Dan krijg je mooie warme kleuren. Door de witbalans op kunstlicht te zetten krijg je een heel andere sfeer.

Paddo in de nacht

Na een tijd met de paddenstoelen bezig te zijn geweest gaan we naar ons volgende onderwerp: varens. In deze tijd van het jaar zijn de varens mooi verkleurd en hebben ze mooie vormen. En om die vormen draait het vandaag. Normaal gesproken weet ik nooit zo goed wat ik er mee aan moet en laat ze dan ook meestal links liggen. Nu duiken we er midden in en zoeken al kijkend door de camera naar vormen en licht. En al doende kom je vanzelf wel iets moois tegen. Zoals dit uiteinde van een varenblad.

Varenkrul

Nog mooier vind ik de volgende foto, waarin de scherpte heel mooi wegloopt naar achteren. Zou ik dan toch nog fan worden van de lensbaby?

Varentrilogie

Na een tijdje wisselen we de lensbaby voor de ‘gewone’ macrolens. Gelijk valt het verschil op. Ik had al een foto genomen met de lensbaby en als ik ongeveer dezelfde foto nog eens maak met de macrolens wordt het verschil heel duidelijk.

Links dus de lensbaby en rechts de macrolens. Het heeft allebei zijn eigen charme, maar in de foto links zit meer spanning en sfeer.

Dan is het tijd om van onze meegebrachte lunch te genieten. Een omgevallen boomstam fungeert als bank. Van te voren had ik nog wat twijfels over het weer, maar nu dreigt zelfs de zon door te breken. Het is heerlijk in het bos! Gezellig kletsend over fotografie en andere dingen vliegt de tijd. Hoogste tijd dus om weer aan de slag te gaan.

Terwijl we bladeren aan het fotograferen zijn ziet Andrea met haar scherpe fotografenoog een klein springbeestje of luisje op een blaadje zitten. Dan begint de grote uitdaging: zonder statief en boven mijn hoofd een scherpe foto maken van dit diertje. En het is maar een paar millimeter groot! Tot mijn grote verbazing zit er tussen de foto’s één scherpe.

Luizebeestje

Nooit gedacht dat ik dit zonder statief voor elkaar zou krijgen.

De volgende halte is een plek met heel veel bekertjesmos. Een fotogeniek mosje die nog ontbreekt in mijn portfolio. Nu heb ik dus de kans om er eens wat tijd in te steken.

Bekertjesmos

Ik speel weer met de witbalans. Het levert een onderwaterlandschapje op.

mosjes onder water

Ik sluit het mosjesgedeelte af met een foto zoals ik die normaal ook gemaakt zou kunnen hebben. Helder en scherp, maar wel zonder statief!

Bekertjesmos in het groen

Hierna is er nog even tijd om creatief te zijn met blaadjes en lichtjes. Maar dat wil niet echt lukken. De gouden glans die Andrea weet te vangen in haar foto’s, zie ik niet terug in mijn eigen foto’s. Misschien heb ik mijn dosis creativiteit voor één dag opgebruikt. Maakt ook niet uit. Het is een heerlijke dag geweest.

Tijd om weer naar huis te gaan. Ik heb heel veel dingen anders gedaan dan normaal en dat was nou net de bedoeling. Veel tips en trucs gehoord, waar ik zeker verder mee ga. Zoals gezegd een mooie dag met een enthousiaste leermeester. Daarnaast weet Andrea heel veel en is ze gewoon een fijn mens om mee op stap te gaan. Een aanrader dus voor mensen die zich willen storten op vage foto’s en fraai licht!

En de lensbaby? Die blijft voorlopig! Niet in de kast, maar in mijn fototas.


Buikschuiven in het bos

27 oktober 2015

***Voor een scherpere weergave even de foto’s aanklikken***

Het is al weer meer dan drie weken geleden dat ik mijn laatste blog schreef. Dat heeft verschillende oorzaken. Geen tijd om er veel op uit te trekken en ik bemerk ook een zekere blogmoeheid. Maar geen reden tot paniek hoor. In het leven gaat niets altijd op maximaal vermogen. Dus rustpauzes horen erbij, ook wat betreft fotografie. En ik heb niet helemaal stilgezeten de afgelopen weken. Twee keer ben ik er op uit getrokken om paddenstoelen te fotograferen. In dit blog wil ik jullie de resultaten laten zien.

Mijn eerste tochtje ging naar het prachtige Speulderbos. Het is de tweede week van oktober en de bomen zitten nog volop in het groene blad. Omdat het licht niet uitnodigde tot het fotograferen van de bomen en het bos concentreer ik me op de paddenstoelen. De eerste interessante soort die ik tegenkom is gelijk één van mijn favorieten: de porseleinzwam.

Vreemde sfeer

De foto geeft mooi de sfeer weer in de ochtendschemering tussen nacht en dag.

Hierna duurt het een tijd voordat ik iets zie wat ik de moeite van het fotograferen waard van. Ik verval in een oude fout: ik loop te veel en kijk niet goed genoeg. Maar uiteindelijk blijf ik staan bij een groepje al wat oudere paddenstoelen. Geen idee welke soort het is, maar ik vind een mooi detail in de omgekrulde hoed.

Paddokrul

De inspiratie is terug en een paar meter verder zie ik twee kleine zwammetjes tussen het mos staan. Nu neem ik juist wat meer afstand om de fragiliteit te benadrukken.

Tweeling zwammetjes

Je kan hier ook goed zien hoe groen alles nog is. De herfstkleuren moeten nog komen. Maar voor paddenstoelen maakt dat niets uit. Nu ik wat meer tijd neem om om me heen te kijken zie ik er steeds meer. Maar voor het volgende groepje hoef ik niet erg mijn best te doen. Die zijn zo groot dat ze moeilijk over het hoofd gezien kunnen worden.

Sombere hongingzwammen

Het zijn Sombere honingzwammen. Waarom ze somber zijn heb ik niet kunnen ontdekken. Ik wordt er in ieder geval vrolijk van. Wat een leuk groepje en ze staan ook nog eens op een mooie plek. Een halve meter verder staat nog een stelletje van deze soort. En die zijn net zo fotogeniek.

Honingzwam: vader met kids

Het doet me denken aan een ouder met een stelletje kinderen onder zijn hoede.

Intussen is het tijd geworden om me weer richting huis te begeven. Dus met stevige tred loop ik richting restaurant ‘Boshuis Drie’, waar de auto geparkeerd staat. Maar als ik een dikke tak vol met porseleinzwammen zie liggen, moet ik daar nog even mee aan de slag. Voordat ik vanmorgen vertrok had ik al een foto in gedachten en dit is de mogelijkheid om dat plannetje ten uitvoer te brengen. Na wat proberen, met de instellingen spelen en het zoeken van een goede compositie kom ik uiteindelijk tot dit resultaat.

Porseleinzwam van onderen

De mooiste foto van vandaag vind ik zelf. Een goede afsluiter dus en dan is het tijd voor een bakkie koffie!

Het tweede paddo-uitje was in de Drentse bossen bij Grolloo. Samen met mijn zus een ochtendje buikschuiven tussen de bladeren. Ik wil vandaag wat andere foto’s maken dan de vorige keer. Meer sfeer en minder registrerend. Al snel zien we genoeg paddenstoelen om mee aan de gang te gaan. Ik richt me vooral op de wat kleinere exemplaren. De ervaring leert dat je daar wat meer me kunt dan met die grote joekels. Ik zoek bewust naar een onscherpe omgeving rondom het zwammetje. En dat lukt.

Mycena

Dit is dus wat ik zo’n beetje in mijn hoofd had. Natuurlijk leent niet elke paddenstoel tot deze benadering. De geweizwammetjes groeien op een afgebroken tak en kun je mooi fotograferen met het bladerdak op de achtergrond. De zon en de lichte plekken zorgen voor de bekende bokehcirkels.

Geweizwammetjes

De volgende paddenstoel waar ik mijn aandacht op richt is wat groter. Het zou heel goed één van de russula soorten kunnen zijn. Als het zou moeten zou ik gokken op een braakrussula. Maar mocht je het weten dan hoor ik het graag. De bovenkant was in ieder geval roze-rood van kleur.

Russula?

Een soort die ik wel herken is de amethistzwam. En die staan hier in veelvoud. Lastig is het dan om het goede exemplaar te vinden. De vorm van deze spreekt me wel aan.

Amethistzwam

Ik keer weer terug naar het allereerste zwammetje van vandaag. Er staat namelijk nog een broertje bij en ik wil eens kijken of ik die in de compositie kan betrekken. Door de camera iets scheef te houden komt het kleintje uit de hoek. Ik vind dat een wat spannender beeld opleveren dan als hij gewoon recht staat.

Met zijn tweetjes

Zo zijn we allebei lekker bezig. En natuurlijk helpen we elkaar met het aanwijzen van leuke exemplaren en de instellingen van de camera. Twee weten meer dan één tenslotte. We besluiten even een klein stukje verder te lopen, waar de zon wat meer de bosbodem bereikt. En dat zie je gelijk terug in de foto’s. Het bruin/oranje verandert in rood/geel. Deze zwammetjes groeien bovenop een omgevallen boomstam, waardoor ik ze een beetje van onderen kan fotograferen.

Groepje mycena's

De zelfde achtergrond zie je terug bij dit duo. Ik heb hierbij wat geëxperimenteerd met het bijschijnen met een zaklampje en het gebruik van de interne flitser van mijn camera. Door de lichte achtergrond worden de paddenstoeltjes snel wat te donker naar mijn smaak. Onderstaande foto is gemaakt met de flitser met daarover een papieren zakdoekje om het licht wat te dempen. Vergelijkbaar met een diffuser. Een techniek die ik al eerder heb gebruikt.

Duo zwammetjes

Dan trekken we nog even verder en concentreren ons nog even op het kleine grut tussen de bomen. Wederom een Amethistzwam, maar nu wat vager in beeld gebracht.

Vage amethiszwam

Maar het allerkleinste heb ik voor het laatst bewaard. Ik wist van het bestaan, maar heb ze nog nooit bewust gezien, laat  staan gefotografeerd. Ik heb het over de Tengere Beukentaailing. Een speldeknopje dat groeit op half vergane beukenbladeren. Zo’n 10 mm hoog en heel erg dun. Letterlijk een speld! De eerste uitdaging is om er één te vinden die een beetje vrij staat. De meesten staan diep tussen de vers afgevallen bladeren. Een beetje bladharken helpt.

Tengere Bekentaailing

Mooi, maar dat moet nog abstracter kunnen. Dus weer zoeken naar het juiste diafragma en positie. Het blijft leuk om te doen en naar een foto toe te werken die je in gedachten hebt. En dit is het geworden, een ielig zwammetje in een zee van bladeren.

In een zee van bladeren

Al met al is het een blog geworden met best veel foto’s. Dat is het nadeel als je twee foto-uitjes in één blog stopt. Hopelijk hoeven jullie nu niet zo lang te wachten op het volgende blog als deze keer. Ik doe mijn best.


Paddo tijd

26 september 2015

***Voor een scherpere weergave even de foto’s aanklikken***

Na een rustige periode wat fotografie betreft heb ik eindelijk weer wat tijd om in deze mooie hobby te steken. En net als een paar weken geleden ga ik op pad met leden van de natuurfotografenclub VNF-Nijkerk. Deze keer gaan we op zoek naar paddenstoelen in het Waterloopbos bij Kraggenburg in de Noordoostpolder. Volgens de kenners een mekka voor de paddenstoel.

Als ik als laatste aankom duiken we gelijk het bos in. En al snel struikelen we over de vele soorten paddenstoelen. Iedereen gaat lekker aan de gang met zijn eigen modellen. Ik richt me eerst op het kleine spul

Duo

Ik ben geen paddo-expert, maar denk te weten dat dit dwergwieltjes zijn. En er zijn er heel veel van. Allemaal groeiend op een blaadje. Kun je voorstellen hoe klein ze zijn. Maar prachtige modelletjes om mee te werken. En dus steek ik nog even tijd in dit groepje. Goed lettend op de bokehcirkels in de achtergrond probeer ik een mooie compositie te maken. Uiteindelijk levert dat deze foto op.

Dwergwieltjes

De rest van de groep is inmiddels verder het bos ingetrokken. Ik ga ze achterna en vind ze terug op een plek met grote vliegenzwammen. Voor mij toch wel de Koning de Zwammen.

Koningsgroepje

De achtergrond is de weerspiegeling van het bos in de vijver. En er staan er nog veel meer! Ik zoek een mooie eenling uit en probeer ook nu weer een mooie achtergrond te creëren. Iedereen mag zelf beoordelen of dat gelukt is.

Eenling

Wat een prachtige juweeltjes zijn het toch. Ik kan er geen genoeg van krijgen en blijf foto’s maken. Er zijn ook zo veel mogelijkheden om ze in beeld te brengen. Hier nogmaals een groepje.

Groepje vliegenzwammen

En om het af te leren nog een eenling die aan de voet van een boom staat, met weer de vijver als achtergrond.

Amanita muscaria

Omdat overmaat schaadt laat ik het hierbij. Met tegenzin loop ik verder. Maar wie weet wat we verder nog tegenkomen in dit prachtige paddenstoelenbos. Het is leuk om te zien hoe iedereen om zijn/haar eigen manier bezig is. De één wordt helemaal enthousiast als hij een zeldzame soort ziet en de ander maakt de soort niet uit, als er maar een mooie foto van te maken is. En dan zijn er ook nog mensen die gewoon lekker aan het fotograferen zijn en genieten van de natuur. En genieten doe ik zeker. En ondertussen probeer ik die perfecte foto te maken. Niet dat dat gaat lukken, maar het streven is er altijd.

Er is zoveel te zien in het bos dat het soms moeilijk is om een exemplaar uit te kiezen. Maar als ik een klein rodekoolzwammetje zie staan is de keus snel gemaakt. Dat vind ik ook van die leuke, fotogenieke zwammetjes.

rodekoolzwam

Zoals gezegd: er staan er genoeg, maar het is de kunst net dat zwammetje te vinden die op een mooi plekje staat. Dus veel getuur naar de grond, afgebroken takken en omgevallen stammen. En dan vind je soms van die kleine diamantjes zoals deze.

Amethistzwam

Dan struikel ik weer over een stukje met allemaal dwergwieltjes. Die had ik natuurlijk al, maar ik zie een leuk groepje op een blad staan. Voor de foto leg ik het blad even op de brugleuning. Zo krijg ik een mooiere achtergrond. En ik hoef niet op mijn buik op de grond te liggen.

Schemerlampjes

De ochtend loopt al bijna ten einde en het is tijd langzamerhand weer richting de parkeerplaats te gaan. Maar ondertussen let ik natuurlijk goed op of ik nog iets leuks zie staan. Een onbekende paddenstoel staat een beetje in een donker hoekje. Zo krijg je gelijk een heel andere sfeer in je foto. Het heeft wel iets.

paddo

Ik heb hierbij de flitser van mijn camera gebruikt. Om minder hard licht te krijgen doe ik er één velletje van een papieren zakdoekje voor.

Als ik weer langs de vliegenzwammen loop zie ik een exemplaar met een omhoog gekrulde rand. Ik zie er een mogelijkheid tot een wat meer abstracte benadering van een paddenstoel in.

Detail vliegenzwam

Het lijkt me een mooie afsluiter van deze ochtend. Ik heb weer genoten en ben benieuwd wat de anderen voor resultaten hebben. Dat zullen we vast nog wel zien op de volgende clubavond.


Samen op paddo jacht

26 oktober 2014

***Voor een grotere en scherpere weergave even de foto’s aanklikken!***

Vandaag wordt een bijzonder fototochtje. Waarom? Ik heb een “cursist” die met me mee gaat. Mijn zus heeft net een nieuwe camera met een macrolens gekocht en ze wil graag wat tips. Nu heeft ze de eerste fout eigenlijk al gemaakt door een Canon te kopen, maar ja het blijft toch je familie hè? Dus gaan we samen op pad. Wat is er dan mooier om het bos in te gaan op jacht naar paddenstoelen. We hebben afgesproken bij restaurant “Boshuis Drie” in het Speulderbos. Dat ligt mooi in het midden van onze woonplaatsen en het is natuurlijk een prachtig bos. Als ik op de locatie arriveer zie ik een grote groep fotografen staan. Ze zal toch niet al haar collega’s en vrienden meegenomen hebben? Dat blijkt gelukkig niet het geval. Deze groep gaat waarschijnlijk een workshop volgen en ik wandel samen met mijn zus, die er al was, het bos in.

We hoeven niet ver te lopen om de eerste mooie paddenstoelen te vinden. Ik laat haar eerst lekker haar gang gaan en aan de hand van de gemaakte foto’s probeer ik wat mee te geven over diafragma, sluitertijd, ISO en witbalans. Leuk om te zien hoe duidelijk de verschillen soms zijn. Voordeel voor mij is dat ik gedwongen ben om langer op één plek te blijven. Meestal loop ik veel te veel, maak wat foto’s en wandel dan weer verder. Maar als je op dezelfde plek blijft zie je dat er op een paar vierkante meter vaak al genoeg te vinden is. Zoals deze geweizwammetjes.

Geweizwammetjes

Geweizwammetjes

We merken gelijk dat je soms op een foto meer ziet dan met je eigen ogen. Zoals een piepklein slakje dat op een omgevallen paddenstoel zit. Ook blijkt het lastig om zonder statief te werken. Ik ben zelf iemand die 99% van zijn foto’s met statief maakt. Of anders op zijn minst toch een rijstzak of een ander stabiel oppervlak. Omdat ze nog geen statief heeft leen ik de mijne even uit en laat mijn zus ervaren hoe het is om met statief te werken. Want het kan soms ook wel eens lastig zijn. Wel weer een mooi moment om uit te leggen dat je met statief langer sluitertijden kan gebruiken en dus een lagere ISO (minder ruis) of kleiner diafragma (groter scherptegebied). Ik lijk wel een docent! 😉 Maar ze pikt het snel op en na een uur(!) op hetzelfde plekje lopen we verder.

We zijn nog geen tien meter op weg als mijn oog valt op een aardappelbovist. Er liggen er veel in dit bos en ik laat ze eigenlijk altijd met rust. Ik vind ze namelijk niet erg fotogeniek. Maar deze valt op omdat hij is opengebarsten en een mooi “kratermondje” heeft. Dus gaan we weer plat op de grond. De foto’s worden wat druk door het vele blad en daarom zet ik een fototas erachter. Dat ziet er beter uit.

Aardappelbovist

Aardappelbovist

Ik heb nog steeds een foto in mijn hoofd, waarbij je de sporen eruit ziet komen. Heb al een ideetje hoe ik dat zou kunnen aanpakken. Maar dan moeten de omstandigheden precies goed zijn. Misschien dat het ooit gaat lukken. Wel een leuk project lijkt me.

Gezellig keuvelend lopen we door het bos. Ondertussen uitkijkend naar mooie paddo’s. Het voordeel van twee paar ogen is dat je meer ziet. Zoals deze kleine paddenstoel, die parmantig rechtop stond tussen de gevallen bladeren. Kon ik weer de schoolmeester uit hangen om te vertellen dat je ook met een macrolens de omgeving mee kan nemen in de foto. In dit geval de bomen in de achtergrond. En zo weer een heel ander beeld krijgt.

Parmantig

Parmantig

Even later komen we op een plekje waar heel veel verschillende paddenstoelen staan. Mijn zus heeft de smaakt te pakken en gaat helemaal los! Ikzelf doe het wat rustiger aan en geef af en toe wat aanwijzingen. Bijvoorbeeld over dat ene takje dat stoort of dat blaadje dat een vervelende schittering geeft. Paddenstoelen fotograferen is toch ook een beetje tuinieren. En soms de werkelijkheid wat mooier maken dan ze is. Een goed voorbeeld is de volgende foto. We vinden een omgevallen of omgetrapt rodekoolzwammetje. Ik zet hem op een boomstam tussen het mos en maak mijn foto. Niet zoals we hem aantroffen, maar wel een mooi beeld.

Rodekoolzwam

Rodekoolzwam

Ik moet er wel bij vermelden dat ik nooit een paddenstoel hiervoor expres zou plukken of afbreken! Maar als ik één zie liggen, maak ik er zeker gebruik van. Zo heb ik ook wel eens mooi de onderkant van een paddenstoel kunnen fotograferen.

Gelukkig was dit niet het enige exemplaar van deze soort die we vonden. Sterker nog: er stonden er heel veel! En ik vind ze erg mooi om te fotograferen. Omdat er genoeg stonden konden we mooi tegelijkertijd aan de gang. Het is altijd weer uitproberen met wat je scherp wilt en wat onscherp. Hier heb ik wat blaadjes op de voorgrond gebruikt om daar extra onscherpte te krijgen.

Dichtgevouwen

Dichtgevouwen

Een ander optie is om meerdere exemplaren in beeld te nemen. En zo een herhaling op de achtergrond te krijgen. Dat werkt meestal erg goed. Hieronder een voorbeeld van dit “trucje”.

Herhaling

Herhaling

Als ik bij een ander inzoom op het randje zie ik een hinderlijk takje. Ik haal het weg en zie dan ineens dat het takje beweegt! Het blijkt een klein rupsje te zijn. Snel zet ik hem terug waar ik hij zat. Uiteraard is hij nu wat verstoord en hij kijkt wat onrustig om zich heen. Sorry kleintje, ik had echt niet gezien dat je een rupsje was!

Rupsje

Rupsje

Ik heb nagevraagd op het forum van waarneming.nl wat het is en het blijkt de rups van de gele oogspanner te zijn. Nooit van gehoord. Zo leer je elke keer weer. En mijn zus heeft zeker wat geleerd vandaag. Nu maar hopen dat het blijft hangen 😉

Na een bakkie koffie in het restaurant is deze “masterclass” voorbij. Het was gezellig en wie weet doen we het nog eens. Diegene die benieuwd zijn naar de foto’s van mijn zus kunnen even op deze link klikken: https://www.facebook.com/heleen.vos.58/posts/525461567589218